"revisited"

Loek Grootjans

van 23 april tot 5 juni 2005,
performance 23 april om 15 uur

Breda/Vlissingen, 26/03/2005

Beste,

De tentoonstelling wordt een belangrijke stap in mijn oeuvre.

Ik ben bijzonder verheugd dat deze tentoonstelling in jouw galerie kan plaats vinden, het is toch een tempel voor de schilderkunst, nietwaar?

De schilder is zijn medium kwijt.

Met de verf die werd gebruikt om zijn maandlange verblijf in het donker en de terugkeer naar de werkelijkheid te verbeelden, werd op zeer zorgvuldige wijze omgesprongen.

‘Als er verf op de wanden of vloer van het atelier kwam, schraapte hij het af en bewaarde het, om het op nieuwe panelen te hergebruiken.

Totdat alle verf op was: het schilderen was niets dan een uitgesteld stoppen met schilderen geweest. De verf en daarmee de kunstenaar als schilder, werden in één keer verleden tijd.’

Zijn verf, let wel, zijn particuliere verf, is op.

De laatste resten van de verf zijn verzameld alsook de laatste resten van de schilder ten tijde van het opraken van de verf.

Dit alles is opgeborgen in 27 petri-schaaltjes.

Van alles resteert nu enkel de laatste overblijfselen van de schilder en zijn medium.

Dit afscheid is in het boek 'Final remains' op indringende wijze verwoord en vormgegeven.

Wat voorbij is, is.

Je kunt de monochromie (de schilderkunst) wel dood verklaren maar het is vergeefs.

Wakker geschud staat de kunstenaar niets anders te doen dan wakker te blijven en de rest van de mensheid zien wakker te houden vanwege de dreigende eenvormigheid.

Hij doet het wanhopig; want hij verlangt terug naar wat was.

Wat voorbij is, wordt naar verlangd.

Om aan dit verlangen toe te geven, dient er eerst een loutering plaats te vinden.

In de tentoonstelling REVISITED wordt getracht deze loutering ten top te drijven.

 

REVISITED

Terug naar een idyllisch landschap.

Een landschap van verlangen.

De natuurkracht als zuiverheid en loutering.

Het landschap als spiegel voor de geest.

 

concreet

[ klik om te vergroten ]

Bepaalde wanden van de galerie (voorzaal en entree) worden groen geschilderd. Het groen van de terugkeer uit het donker naar het licht.

Op de groene wanden komen foto's te hangen.

De foto's zijn in perspex gegoten.

De foto's zijn reisfoto's (snapshots) van de schilder.

Het landschap waar de schilder ooit was, en ten tijde van zijn aanwezigheid aldaar in gedachten terugkeerde naar zijn schilderkunst.

De getransformeerde en gemanipuleerde beelden zijn idyllische landschappen, overgoten met een prachtig groen licht.

Tijdens de opening wordt een performance uitgevoerd.

En wel om de loutering, met daarna een nieuw begin, kracht bij te zetten.

Een nieuwe periode dient een zuivere plaats tot haar beschikking te hebben.

Daarom wordt de galerie door een vijftal poetsvrouwen uit Aalst in zijn geheel gekuist en ontsmet.

De vrouwen zijn gekleed in werksterschorten en dragen rubberen handschoenen.

Ze gebruiken zuiver water, zeep en ontsmettingsmiddel.

Op de groene wanden komen ook schappen te hangen met daarop glazen schalen en bakjes.

Het vervuilde water wordt na de schoonmaak hierin bewaard en voorzien van een certificaat van echtheid en zuivering.

Ook de foto's van de subdepartementen passen wonderwel in dit concept.

Het zijn onmiskenbaar werken die commentaar leveren op een gebeurtenis en plek waar ik ooit een departement heb gesticht, waar ik dus ooit was en op een bepaalde manier naar terugkeer.