"dazwischen - in between - ertussen"
28/01 - 06/03/2005
Regine SCHUMANN (°D 1961) heeft reeds meerdere malen de galerieruimte omgetoverd in een feeërieke sfeer met haar 'kleur/beeld'-lichamen. Zij maakt op een speelse en inventieve manier gebruik van nieuwe, artificiële materialen en technieken. Haar werken zijn uitgepuurd en tot de essentie gereduceerd. Steeds opneieuw vindt zij nieuwe onorthodoxe toepassingen met hightechmaterialen. Desondanks komen haar objecten ons vertrouwd voor omdat we elementen herkennen uit onze stedelijke omgeving.
Haar lichtgevende werken refereren aan het nachtelijk landschap met de wervende reclame en verlichte logo's. Haar cleane, strakke vormen ademen dezelfde geest als de loungecultuur van clubs en restaurants. Haar vormen van pure kleur en licht geven sfeer en 'ambient' aan een ruimte. Schumann heeft een unieke esthetische taal ontwikkeld die zich in het hedendaags design van de wereld weet in te passen. Schumann's objecten veranderen constant qua textuur en kleur door een wisselwerking van de typische eigenschappen van de gebruikte materialen en de verandering van lichtbron (zwartlicht/daglicht, ochtendlicht/schemerlicht). Zonder pathos, zonder beladen politieke boodschap, en wars van sterke conceptualisering, is zij doorgegaan met de ontwikkeling van abstracte ruimtelijke installaties die men kan beschrijven in relatie tot de traditie van de abstracte schilderkunst onder het hoofdstuk waar kunstenaars als Barnett Newman, Frank Stella, Ellsworth Kelly en Robert Mangold ook een onderkomen vinden. Haar werk is een vervolg op de extreem gereduceerde abstractie en de utopische zoektocht van de 'colorfield'-schilders naar de sublieme schoonheid. Haar werken hebben zich ondertussen steeds verder gedistantieerd van het klassieke 'tableau' en van het schildersmedium. Zij heeft nieuwe mogelijkheden gecreëerd om kleur en vorm te ervaren.
"Their works take their main inspiration from the medium in which they work. The exciting part of their art, first and foremost, appears to be its pure concentration on the invention and arrangement of spaces, surfaces, forms and colors etc...excluding everything which is not connected, of necessity, to these factors." Dit statement van Clement Greenberg over de avantgardekunstenaars van de moderne tijd is een omschrijving die evengoed van toepassing is op het werk van Regine Schumann.
In de hedendaagse kunst ziet men een tendens naar het overschrijden van grenzen tussen media met een vervaging van de typeringen en omschrijvingen van verschillende kunstvormen tot gevolg. De installaties van Schumann overschrijden niet alleen de afbakeningen tussen muziek, architectuur, design, en beeldende kunst, tussen schilderkunst en beeldhouwkunst, maar vermengen populaire cultuur en entertainment met kunst. Haar werk focust op de wisselwerking van kleur, licht en materie. Sinds begin van de jaren 90 werkt zij meestal met fluorescerende materialen zoals acrylglaspanelen, synthetische plastylichtdraden en fluorpigmenten. De dikke plastic draden van haar 'polylichtsnoerwerken' haakt zij met de hand tot grote basreliëfs die als tapijten aan de wand hangen of die als sculpturen vrij in de ruimte liggen. Ze gaan van zeer strak en monochroom tot organisch. In tegenstelling tot deze getextureerde kunstwerken zijn de werken uit acrylglas vlak, glad en spiegelend. Onder de invloed van zwartlicht verandert de kleurintensiteit en krijgt men de indruk dat ook de textuuren de materie van de grondstof verandert. Bij daglicht lijken zij doorschijnend en zacht, onder invloed van zwartlicht muteren zij in lichtgevende bronnen die ontsnappen aan elke materie en die hun kleurige 'halo's' laten weergalmen in de omgevende ruimte. De extreme luminositeit van haar beelden vraagt om een nieuwe terminologie, een nieuwe definitie van kleur.
 [klik voor een groter beeld] |
 [klik voor een groter beeld] |
 [klik voor een groter beeld] |